اندازه گیری وزن فضانوردان در حالت “بی وزنی”

شکل 1: فضانورد ناسا، گرات ریزمن، مهندس پرواز ماموریت 16 ناسا، از دستگاه اندازه گیری جرم بدن در ایستگاه بین المللی فضایی استفاده می کند.

در دوره های فیزیک پایه در هنگام تدریس مباحث مکانیک کلاسیک، معمولا مسئله «وزن» جسم در هنگام سقوط آزاد را در نظر می گیرند. حل این مسئله نشان می دهد که وزن جسم در حال سقوط آزاد، صفر است [1] و این به بخث پیرامون مفهوم وزن می انجامید [2,3]. وضیعت های سقوط آزاد مداوم همچون فضانوردان درسفینه های در حال گردش به دور زمین، وجود دارند، که به طور نمونه می توان به ایستگاه فضایی بین المللی اشاره کرد. در هر صورت کنترل هرگونه تغییرات جرم فضانوردی که در سفینه ای به دور زمین در حال گردش است، برای سلامتی او مهم است.  این مقاله به چگونگی اندازه گیری جرم فضانورد در حال سقوط آزاد می پردازد.

افسانه‌ی کوانتومی نور، دوگانگی موجی ذره‌ای!

افسانه‌ی کوانتومی نور،دوگانگی موجی ذره‌ای!

طبیعتا یکی از سوال‌های همیشگی که توی فیزیک وجود داشته اینکه که «چی شد بلاخره؟ نور موج بود یا ذره؟» و اصولا یک جوابی که برای این سوال وجود داره اینه که «هر جفتش!»…

ولی چرا نباید یکی از این دو تا باشه؟ چی شد که به این نتیجه رسیدیم…؟