• خانه
  • >
  • اخبار
  • >
  • کشف شگفت‌انگیز ناسا: یک دسته بزرگ از سیارات مانند زمین

کشف شگفت‌انگیز ناسا: یک دسته بزرگ از سیارات مانند زمین

کشف شگفت‌انگیز ناسا: یک دسته بزرگ از سیارات مانند زمین
این تصویر ممکن است مانند سطح یکی از سیارات تازه کشف شده باشد. دانشمندان با استفاده از تلسکوپ فضایی اسپایتزر و تلسکوپ‌های زمینی، کشف کرده‌اند که هفت سیاره به اندازه زمین در این منظومه وجود دارد.

تلسکوپ فضایی اسپایتزر ناسا (Spitzer) اولین منظومه شناخته‌‌شده از هفت سیاره هم‌اندازه زمین را اطراف یک ستاره نشان‌داده است. سه تا از این سیاره‌ها به طور امن در کمربند حیات قرار گرفته اند؛ محدوده‌ای اطراف ستاره مادر که به نظر می‌رسد یک سیاره سنگی آب مایع در سطحش داشته باشد.

این کشف یک رکورد جدید را برای بزرگترین مجموعه سیارات قابل سکونت پیدا شده بیرون از منظومه شمسی ثبت کرد که به دور یک ستاره واحد می‌چرخند. تمام این هفت سیاره می‌توانند تحت شرایط جوی مناسب، آب مایع (کلید زندگی که ما می‌شناسیم) داشته باشند؛ اما شانس با وجود سه سیاره در کمربند حیات بیشتر می‌شوند.

سیاره‌های تازه کشف شده بر روی جلد مجله Nature
ستاره TRAPPIST-1، یک کوتوله سفید فوق‌العاده سرد، هفت سیاره هم اندازه زمین دارد. این طرح، بر روی جلد مجله Nature در ۲۳ فوریه ۲۰۱۳ چاپ شد.

به گفته توماس زوربوچن (Thomas Zurbuchen)، یکی از مدیران پروژه: «این کشف می‌تواند یک قطعه مهم از پازل برای یافتن مناطق قابل سکونت باشد، مکان‌هایی که برای زندگی مناسب‌اند. پاسخ به این سوال که ‘آیا ما تنها هستیم؟’ مهم‌ترین اولویت علمی است و پیدا‌کردن سیارات زیاد مانند این برای اولین بار، یک گام جلو به سوی هدف است.»

منظومه تقریبا در ۴۰ سال نوری از زمین است (سیارات به طور نسبی به ما نزدیک هستند)؛ در صورت فلکی برج دلو (آبریز). چون‌که آن‌ها بیرون از منظومه شمسی هستند، سیارات به صورت علمی به عنوان سیارات فراخورشیدی شناخته می‌شوند.

این سیاره فراخورشیدی به نام TRAPPIST-1 شناخته می‌شود؛ برای این که توسط تلسکوپ TRAPPIST در شیلی کشف شده است. در تاریخ می ۲۰۱۶، پژوهشگران با استفاده از این تلسکوپ، سه سیاره را کشف کردند. با کمک چند تلسکوپ زمینی، از جمله تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا، اسپایتزر وجود دو تا از این سیارات را تأیید کرد و علاوه بر آن، پنج سیاره دیگر را کشف کرد. بنابراین این مجموعه به هفت سیاره گسترش یافت.

نتایج جدید آن‌ها چهارشنبه در ژورنال نیچر (Nature) به چاپ رسید و در یک جلسه مطبوعاتی در مقر ناسا در واشنگتون اعلام شد.

با استفاده از داده‌های اسپایتزر، گروه به دقت هفت سیاره را اندازه گرفتند و جرم شش تا از آن‌ها را حدس زدند. بنابراین توانستند چگالی تقریبی آن‌ها را حساب کنند.

با توجه به چگالی‌شان، به نظر می‌رسد تمام این سیارات سنگی باشند. مشاهدات بیشتر نه تنها کمک خواهد کرد بفهمیم بر روی آن‌ها آب است یا خیر، بلکه می‌توان فهمید که آب بر روی کدام یک مایع است. جرم هفتمین (دورترین) سیاره هنوز مشخص نشده. دانشمندان معتقدند که می‌تواند یک دنیای یخی باشد، اما مشاهدات بیشتری مورد نیاز است.

مکان سیارات در مدار خود و مقایسه جرم آنها
مکان سیارات در مدار خود و مقایسه جرم آنها

در مقابل خورشید ما، ستاره TRAPPIST-1 (که یک کوتوله سفید است) آنقدر سرد است که بر روی سیارات نزدیک به آن، می‌تواند آب مایع وجود داشته باشد (نزدیک تر از سیارات در منظومه شمسی). تمامی این سیارات، نسبت به ستاره میزبانشان، از عطارد به خورشید ما نزدیک ترند. همچنین آن‌ها به هم بسیار نزدیک‌اند. اگر شخصی در سطح یکی از آن‌ها ایستاده باشد، می‌تواند با توجه کردن برخی از ویژگی‌های سیاره همسایه مانند زمین‌ها و ابر‌ها را ببیند؛ چون سیاره‌ها گاهی از ماه به ما یه هم نزدیک‌ترند.

اسپایتزر، یک تلسکوپ فروسرخ که در‌واقع با زمین هم‌مدار است (زمین را دنبال می‌کند!)، گزینه خوبی برای مطالعه TRAPPIST-1 بود، چون ستاره بیشتر در طیف فروسرخ می‌درخشد. در پاییز ۲۰۱۶، اسپایتزر TRAPPIST-1 را نزدیک به ۵۰۰ ساعت مشاهده می‌کرد. این تلسکوپ برای مشاهده عبور سیارات از جلوی ستاره میزبان، در مدار خود به شکل منحصر به فردی قرار گرفته است و می‌تواند ساختار پیچیده این منظومه را فاش کند.

شان کری (Sean Carey)، مدیر مرکز علمی اسپایتزر ناسا در caltech می‌گوید: «این هیجان‌انگیز ترین نتیجه بود که من در ۱۴ سال عملیات اسپایتزر دیدم. اسپایتزر در پاییز به پیشرفت فهم ما کمک خواهد کرد و پس از آن، تلسکوپ فضایی جیمز وب (James Webb) می‌تواند کار را پیگیری کند. مشاهدات بیشتر منظومه مطمئناً اسرار بیشتری را فاش می‌کند.»

به دنبال کشف اسپایتزر، تلسکوپ فضایی هابل هم شروع به تصویر‌برداری چهار‌تا از این سیاره‌ها کرده است (شامل آن سه سیاره که در کمربند حیات بودند).

نیکولا لوئیس (Nikole Lewis)، یکی از مسئولان مطالعات هابل می‌گوید: «منظومه TRAPPIST-1 یکی از بهترین فرصت‌ها در دهه آینده را برای مطالعه بر روی جو سیارات زمین مانند را فراهم کرد.» تلسکوپ فضایی کپلر هم هم‌اکنون در حال مطالعه بر روی TRAPPIST-1 است.

اسپایتزر، هابل و کپلر به طرح ستاره‌شناسان برای پیگیری مطالعات با تلسکوپ فضایی جیمز وب که قرار است به فضا پرتاب شود کمک می‌کنند. با حساسیت بیشتر، جیمز وب قادر به تشخیص اثرات شیمیایی آب، متان، اکسیژن، ازن و سایر اجزای جو سیاره خواهد بود. جیمز وب همچنین دمای سیارات و فشار سطح (عوامل کلیدی برای سکونت) را تجزیه و تحلیل می‌کند.

پوستر سطح یکی از سیارات
این پوستر، مسافرت تصوری از به یکی از سیارات را به تصویر می‌کشد. برای دانلود عکس با کیفیت به اینجا مراجعه کنید.

 

منبع: https://www.nasa.gov/press-release/nasa-telescope-reveals-largest-batch-of-earth-size-habitable-zone-planets-around/

محمد کاظمی

نویسنده: محمد کاظمی

۱۶ ساله، دانش‌آموز دبیرستان علامه حلی. علاقه‌مندی‌هایی که دارم هم فیزیک، الکترونیک، برنامه‌نویسی، ریاضی و ... (و البته خیلی چیز‌های دیگه که جا نمیشه!)

11 دیدگاه برای مطلب “کشف شگفت‌انگیز ناسا: یک دسته بزرگ از سیارات مانند زمین” موجود است.

      1. منظورم اینه که آیا همه ی این سیارات یک شرایط یکسان رو دارند؟
        یا اینکه یکی بهتر از اون یکی است.(از نظر سکونت و زندگی روی آن)

        1. همون طور که اشاره کردیم، در واقع سه سیاره اول که به ستاره‌ی میزبان نزدیک‌تر هستند، برای سکونت بهترند (چون در کمربند حیاتند). البته باید صبر کنیم تا اطلاعات جدید و کامل‌تری توسط ناسا منتشر بشه

  1. سلام
    این کشف میتونه ضمن ایجاد زمینه های مناسب، یک تهدید برای اهل زمین باشه…
    شاید نیاز باشه سلاح های فضایی زمین، در حالت آماده به کار قرار بگیرن

  2. البته مطالعه جهان و جستجوی حیات بسیار مهیج و جذاب هستن. ولی مشکل بزرگی که هست اینه که ما نمیتونیم در موقع لازم، همه ی مردم جهان رو ببریم به سیاره ی دیگه! و اونجاست که باید عده ای که احتمالا ادم های قدرت مند سیاسی و نظامی جهان هستند نجات پیدا کنند و حاصل این پژوهش ها حتی اگه سرانجامی داشته باشه، زیبا نخواهد بود… .
    شاید بهتر بود به جای صرف هزینه های کلان برای پروژه های حیات یابی، هزینه های کلان تری در جهت حفظ زمین و استفاده از منابع سیارات منظومه شمسی میکردیم!

    1. یکی از سوالاتی‌که تا به حال داشتم هم همینه… واقعا دلیل اینکه باید با صرف هزینه‌های بالا دنبال چیز‌های بیخودی مثل این بگردیم چیه؟ مثل ماهواره‌های زیادی که که تا به حال فرستاده شده. البته نمیتونیم درباره‌ی پایان صحبت کنیم. شاید اتفاقات دیگه‌ای مثل فیلم اینتراستلار بیفته…

    2. نطرتون به نظرم جالب نیست :/

      اولا؛ پیدا کردن مکان مناسب دیگری برای حیات فقط یکی از اهداف جستجو در فضاست.
      دوم؛ ممکنه اصلا ما نخواهیم منتقل شویم. بلکه بخواهیم از منابع موجود دیگر کرات استفاده کنیم. در کره زمین آهن، آلومینیوم و کلسیم زیاده. پس فعلا نیازی نداریم. اما شاید در جایی دیگه عناصر کمیاب تری زیاد باشه.
      سوم؛ اگر قرار باشه سیاست مداران و نظامیان به کره ای بروند که حیاتی جدید شروع کنند، قطعا برای حمالی هم که شده به انسان های دیگری احتیاج دارند. در ضمن، ما هزاران سال تلاش کردیم تا زمین را خالص کنیم (منابع مورد نیاز را پیدا کنیم) قطعا اگر سیاره ای هم پیدا شود، حداقل ده ها سال نیاز است تا برای حیات پایدار آماده شود.
      چهارم؛ از لحاظ خلوص زیستی هم هزاران سال طول کشیده تا تکامل ژنتیکی انجام بشود، قطعا اکر نیاز به انتقال باشد نیز، به ما احتیاج است نه برای خودمان، برای بدنمان.

      حرف زیادست… غربال باید کرد.

  3. با سلام

    در طول تاریخ زندگی بشر کشف دنیاهای جدید همواره یکی از علاقمندی های مهم بوده و خواهد بود. بر این اساس افراد مختلف با توجه به میزان دانش خود ذهنیت و برداشت های متفاوتی نسبت به آن دارند.
    برخی تلاش برای یافتن دنیاهای ناشناخته را کار بیهوده ای می دانند و برخی آن را از ضروریات زندگی آینده می پندارند. اما این حقیقت را نباید از نظر دور داشت که با آنکه اطلاع از رویدادها و حقایق مختلف خود به تنهایی جذاب است و در واقع دلیل توسعه علمی محسوب می شود اما مهمتر از آن توجه به این حقیقت است که فرصت ما محدود است و عمرمان معمولا کوتاه تر از آن است که خود پیش بینی میکنیم و صدالبته دریغ است که از آن بدرستی استفاده نکنیم.
    من معتقدم نگاه به آفاق دور دست بسیار مهم است و می تواند آدمی را در جهت شناخت حقیقت هستی مساعدت نماید و البته نگاه به درون نیز مکمل آن است. و لذا این دو نباید بدون هم مورد توجه قرار گیرند.
    به عبارت دیگر هم آدمی می باید به کهکشان ها توجه کند و هم به دنیای ریز خلقت و درون اتم و ذرات آن. و در چنین زمانی است که با تفکر و تعقل لذت بهتری از شناخت حقیقت هستی نصیب آدمی خواهد شد.
    با تشکر
    محمد کاظمی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *