یعقوب شاهماری

نویسنده: یعقوب شاهماری

من یعقوب شاهماری هستم . متولد 14 اسفند سال 1379 . عاشق فیزیک و ریاضیات و هندسه و نظریات گنگی که عقل سلیم را به چالش میکشد . به مطالعه ی تاریخ باستان و داستان های ادبیات علاقه نشان میدهم . من خیلی بحث های علمی و اجتماعات علمی را دوست میدارم و نهایت تلاشم را میکنم که خودم را در چنین اجتماعاتی قرار دهم . امیدوارم که همگی شما در رشته ی مورد علاقتان پیشرفت کنید و بتوانید دارای توانایی های بسیار و موفقیت های چشمگیری در این میان بشوید .

بوزون هیگز، ذره ای که به دنبالش بودیم

در دوران نوین از تمام تاریخچه ی فیزیک بسیاری از نظریات جهت توضیح بسیاری از ساخت و ساز های طبیعت تابع وجود ذراتی بسیار کوچک شدند که توضیح دهنده ی چرایی بسیاری از پدیده ها باشد . البته بعضی تعاریف در فیزیک با معنی ادبی آن فرق دارد و در این جا معنی ذره در فیزیک مربوط به ابعاد فوق العاده کوچک است ، کوچک‌تر از اتم و حتی ذرات تشکیل دهنده ی آن و این در حدی است که در خیلی از شرایط آن را تک بعدی در نظر میگیرند . در طول دهه های و شصت و هفتاد میلادی نظریاتی جهت یک پارچه کردن گستره ی عظیمی از فیزیک توسط دانشمندان بزرگ و متعددی همچون واینبرگ و عبدالسلام و گلاشو ارائه شد که موجب شکل گیری مدل استاندارد و ربوده شدن جایزه ی نوبل توسط آن سه دانشمند شد . اما در کل یک سری سستی هایی وجود داشت که باعث می شد که این نظریه جوابی برای بسیاری از سوالات مهم در باره ی جهان مثل گستردگی اش ندهد و این ضمینه ای شد تا فیزیکدان بزرگی به نام پیتر هیگز با تمام سختی ها و مشکلات زندگی اش پیشنهاد و تامیم وجود ذره ای که به نام خودش اسم گذاری کرده بود بدهد که تمام ضعف های مدل استاندارد در موارد فوق را پر میکرد .

پیتر هیگز
محمد عبدالسلام
شلدون لی گلاشو
استیون واینبرگ